Wisła Kraków - Widzew 1:0. Nie było powtórki z Poznania

Marzenie Widzewa o pokonaniu mistrza Polski, które jeszcze niedawno wydawało się całkowicie nierealne, w niedzielę mogło się ziścić. W końcu przed tygodniem nikt Widzewowi nie dawał większych szans w Poznaniu, lecz to Widzew a nie faworyzowany Lech cieszył się z trzech punktów.

Wygrana w Poznaniu na pewno dodała wiary Widzewowi, ale przed wyjazdem do Krakowa szyki trenerowi Mroczkowskiemu pokrzyżował uraz ścięgna Achillesa Ugo Ukaha, który przed tygodniem razem z Jarosławem Bieniukiem zneutralizował ataki superstrzelca Lecha, Artjoma Rudniewa. Aby nie ryzykować zdrowia Nigeryjczyka trener zastąpił go na środku obrony uniwersalnym Hachemem Abbesem. Do tego w jedenastce Widzewa pojawili się jeszcze Przemysław Oziębała (za Krzysztofa Ostrowskiego) i Souhail Ben Radhia.

Sprawdzona była za to taktyka widzewiaków, którzy tak samo jak w Poznaniu nie mieli zamiaru rzucać się na silniejszego rywala. Wisła musiała więc przejąć inicjatywę, lecz jej akcje były bez pomysłu. Nie było też mowy o oblężeniu bramki niepokonanego od czterech spotkań Macieja Mielcarza.

Zresztą to widzewiacy jako pierwsi oddali strzał na bramkę. Szkoda tylko, że Abbes zrobił to bardzo niedokładnie, bo po dośrodkowaniu w 7 min z rzutu rożnego znalazł się na czystej pozycji.

Stałe fragmenty gry mogły być ważną bronią piłkarzy Widzewa, bo w kolejnych minutach mieli ich kilka. W 9 min nikt nie doszedł jednak do centry Adriana Budki, a przy poprawce łódzkiego skrzydłowego piłki nie złapał bramkarz Wisły.

Przy kolejnym dośrodkowaniu Budki z rogu strzał Piotra Grzelczaka zablokowali obrońcy gospodarzy. W 15 min z dystansu Sergeia Pareikę próbował zaskoczyć Ben Radhia, lecz Tunezyjczyk największą krzywdę zrobił sobie, naciągając mięsień (był źle rozgrzany?), przez co nie mógł kontynuować gry.

Kwadrans meczu wyglądał obiecująco i przez kolejne minuty nie widać było, która z drużyn broni mistrzostwa Polski, a która przed sezonem myślała jedynie o utrzymaniu się w T-Mobile Ekstraklasie. W grze Widzewa znów irytowały jednak błędy – starty i przede wszystkim niedokładne zagrania. Szczególnie te w ofensywie, bo akcje mogły być naprawdę groźne, gdyby nie ostatnie podanie.